Są to rośliny wieloletnie, pochodzące z naszej lub podobnej do naszej strefy klimatycznej. Zimują w gruncie najczęściej w postaci korzeni lub innych podziemnych organów, natomiast pochodzące z cieplejszego klimatu musimy przechowywać zimą w pomieszczeniach wilgotnych, w temperaturze kilku stopni powyżej zera.
Rośliny trwałe, niezimujące w gruncie, do których przechowywania warto namawiać, bo pewne ich odmiany są trudne do zdobycia (poza tym są drogie), a przechowywanie zimą nie jest kłopotliwe, to: pelargonia rabatowa, pelargonia bluszczolistna, pelargonia wielkokwiatowa, męczennica.
Rośliny te łatwo rozmnożyć samodzielnie, domowym sposobem, sporządzając z przechowywanych roślin sadzonki w lutym-marcu. Sadzonka powinna pochodzić ze zdrowego pędu i posiadać kilka liści (tniemy pod węzłem, a liście te usuwamy). Ukorzenianie może mieć miejsce w naczyniu z wodą lub w doniczce z ziemią lub piaskiem o stałej wilgotności. Po kilku tygodniach rośliny ukorzeniają się i wówczas należy wysadzić je do doniczek.
Rozmnażanie większości gatunków roślin trwałych jest kłopotliwe, nie każdy z nas ma na to czas i warunki, dlatego lepiej jest nabyć ukorzenione sadzonki.
Najbardziej popularną byliną na naszych balkonach jest pelargonia rabatowa o dużych, kulistych kwiatostanach, okrągłych, miękko omszonych liściach, kwitnąca w kolorze czerwonym i różowym. Ostatnio bardziej poszukiwana jest pelargonia bluszczolistna, o nieco drobniejszych kwiatostanach, ale w większej gamie kolorów i - co ważne dla wielu posiadaczy balkonów - o pędach przewieszających się, stąd czasem potocznie nazywana pelargonią pnącą. Liście pelargonii bluszczolistnej są intensywnie zielone, skórzaste, lekko błyszczące, wyglądem przypominają liście bluszczu.
Największe kwiaty spośród pelargonii ma pelargonia wielkokwiatowa (angielska), często też spotykana jako roślina doniczkowa. Kwiaty jej sa bardzo duże, białe, różowe, fioletowe, kielichowate. Szczególnie ważne jest w przypadku tej pelargonii, aby przeszła okres temp. niższych niż 15st. W przeciwnym wypadku nie zakwitnie.
Mało popularne na balkonach, choć w pełni na to zasługujące, są męczennice (passiflory): olbrzymia i błękitna.
Meczennica olbrzymia kwitnie od lipca do mrozów. Kwiaty jej są okazałe, o bardzo oryginalnym układzie pręcików i słupków, w kolorach niebieskim, różowym, kremowym i bałym. Liście ma duże, intensywnie zielone. Roślina owija się wokół podpór wąsami wyrastającymi z pędów. Dorasta do 3m długości. Najlepszym dla niej stanowiskiem jest słoneczny, osłonięty balkon (loggia). Na zimę nalezy przyciąć pędy i przenieść do mieszkania całą roślinę.
Meczennica błękitna różni się tym od męczennicy olbrzymiej, że liście ma palczaste, rośnie nieco słabej i lubi cieplejsze stanowiska.
Do uprawy na balkonach nadaje się wiele bylin zimujących w gruncie. Jednak ze względu na (na ogół) niewielkie rozmiary tak skrzynek, jak i samych balkonów, muszą to być rośliny niskie. W przypadku bylin uprawianych na balkonach ważne jest, aby po przekwitnięciu były one nadal dekoracyjne.
Oto opisy kilku takich bylin:
Smagliczka skalna ma liście drobne, nieco srebrzyste,włochate. Jest niska (10-25cm wysokości) i o bardzo zwartym pokroju. Kwitnie na żółto od kwietnia do lipca. Wymaga silnie nasłonecznionych miejsc.
Ubiorek wiecznie zielony - krzewinka o bardzo silnie rozgałęzionych łodygach. Dorasta do 25-35cm wysokości, tworząc półkoliste kobierce - kępki. Od końca kwietnia do sierpnia roślina obsypana jest białymi kwiatami. Jeżeli przekwitnięte kwiatostany zostaną przycięte, wówczas roślina powtarza kwitnienie jesienią. Najlepiej rośnie w nasłonecznionym miejscu. Zimą i wczesną wiosną należy chronić rośliny przed wysuszającym działaniem wiatru.
Pierwiosnek gruziński kwitnie już w koncu lutego i w marcu. Bordowe kwiaty osadzone są tuż nad ziemią, wyrastają z płaskiej rozety liści. Lubi słoneczne stanowiska.
Fiołek pachnący w kolorze niebieskofioletowym kwitnie po raz pierwszy od marca do maja, a często powtarza kwitnienie we wrześniu. Roślina dorasta do 15cm wysokości, lubi miejsca cieniste i półcieniste.
źródło tekst : artelis.pl/Dianthusek/http://www.blogspot.pl/modules/contact/
środa, 12 grudnia 2012
Radość z ogrodu
Obecnie wiele ludzi mieszkających w miastach decyduje się na przeprowadzkę do miejsc mniej zaludnionych i bardziej spokojnych. Migracje ludności w naszym kraju do tej pory cechowały się raczej odwrotną tendencją.
Bo choć i tak wielu młodych przeprowadza się z mniejszych miejscowości do miast, jednocześnie wiele ludzi z nich emigruje. Zazwyczaj to osoby już na emeryturze lub zbliżające się do tego wieku. Druga grupą osób migrujących z miast na ich obrzeża lub na wieś są rodziny z dziećmi. Mieszkanie w strefie podmiejskiej, posiadanie własnego domu i ogrodu jest bowiem rodzajem luksusu – większa swoboda, możliwość założenia ogrodu i bliskość natury są najczęstszymi argumentami przemawiającymi za taką decyzją. Dojazdy do pracy czy szkoły nie stanową bowiem już dziś problemu.
Komfort jaki daje posiadanie własnego domu i działki jest nieoceniony. Zakładanie ogrodów natomiast to modna i coraz częściej zamawiana usługa. Piękny, wygodny i wielofunkcyjny przydomowy ogródek nie jest jednak prosty do wykonania. Dlatego tez wiele osób zleca projekt specjalistycznym firmom, których głównym obszarem działalności jest właśnie projektowanie ogrodów ich wykonywanie i późniejsza pielęgnacja – o ile życzą sobie tego właściciele wykonanego ogrodu. Ogród w pobliżu domu powinien spełniać kilka funkcji – musi być przestrzenią gospodarczą, gdzie moglibyśmy składować rzeczy i sprzęty, powinien służyć do rekreacji i zabawy dla naszych dzieci, może dawać również owoce i warzywa, które moglibyśmy wykorzystać w naszej kuchni.
Projektowanie ogrodów zazwyczaj uwzględnia również takie rzeczy jak gotowość przyszłego właściciela ogrodu do jego pielęgnacji. Jeśli zamawiająca ogród osoba jest zapracowana i nie ma czasu na prace ogrodowe, zazwyczaj wykonywane są właśnie mało wymagające projekty. Ogród ma przecież dawać radość!
źródło obrazka : artelis.pl/Li Li/http://bioarchitektura.pl/
Bo choć i tak wielu młodych przeprowadza się z mniejszych miejscowości do miast, jednocześnie wiele ludzi z nich emigruje. Zazwyczaj to osoby już na emeryturze lub zbliżające się do tego wieku. Druga grupą osób migrujących z miast na ich obrzeża lub na wieś są rodziny z dziećmi. Mieszkanie w strefie podmiejskiej, posiadanie własnego domu i ogrodu jest bowiem rodzajem luksusu – większa swoboda, możliwość założenia ogrodu i bliskość natury są najczęstszymi argumentami przemawiającymi za taką decyzją. Dojazdy do pracy czy szkoły nie stanową bowiem już dziś problemu.
Komfort jaki daje posiadanie własnego domu i działki jest nieoceniony. Zakładanie ogrodów natomiast to modna i coraz częściej zamawiana usługa. Piękny, wygodny i wielofunkcyjny przydomowy ogródek nie jest jednak prosty do wykonania. Dlatego tez wiele osób zleca projekt specjalistycznym firmom, których głównym obszarem działalności jest właśnie projektowanie ogrodów ich wykonywanie i późniejsza pielęgnacja – o ile życzą sobie tego właściciele wykonanego ogrodu. Ogród w pobliżu domu powinien spełniać kilka funkcji – musi być przestrzenią gospodarczą, gdzie moglibyśmy składować rzeczy i sprzęty, powinien służyć do rekreacji i zabawy dla naszych dzieci, może dawać również owoce i warzywa, które moglibyśmy wykorzystać w naszej kuchni.
Projektowanie ogrodów zazwyczaj uwzględnia również takie rzeczy jak gotowość przyszłego właściciela ogrodu do jego pielęgnacji. Jeśli zamawiająca ogród osoba jest zapracowana i nie ma czasu na prace ogrodowe, zazwyczaj wykonywane są właśnie mało wymagające projekty. Ogród ma przecież dawać radość!
źródło obrazka : artelis.pl/Li Li/http://bioarchitektura.pl/
Taras - Gatunki drewna egzotycznego: Bangkirai
Bangkirai jest jednym z najpopularniejszych gatunków drewna używanych współcześnie do produkcji tarasów drewnianych. W artykule poniżej znajdą Państwo krótką historię tego gatunku, opis jego właściwości oraz kilka przydatnych informacji eksploatacyjnych.
Historia
Naukowa nazwa Bangkirai to Shorea leavis, drzewo należy do dużego gatunku Shorea, skupiającego 15 róznych gatunków. Jego nazwa wzięta została od nazwiska Sir Johna Shoera, generalnego gubernatora Brytyjskiej Kompani Wschodnioindyjskiej, piastującego to stanowisko w latach 1793–1797. Brytyjczycy na kolonizowanych terenach posiadali szerokie uprawnienia handlowe, nadane im przez królową Elżbietę I. Jeden z aspektów handlu dotyczył również materiału budowlanego w postaci drewna egzotycznego, dlatego to właśnie Brytyjczykom zawdzięczamy dzisiejszą popularność drewna egzotycznego w budownictwie.
Drzewo Bangkirai, poza Indiami, rośnie również w Indonezji, Pakistanie, Malezji, na Tajwanie oraz Filipinach. W naturze osiąga spore rozmiary, odnotowano, że najwyższe drzewo z gatunku Shorea miało aż 88,3 metra wysokości. Standardowo Bangkirai, a więc Shorea leavis, osiąga wysokość ok. 50 metrów przy średnicy pnia często przekraczającej 120 cm.
Właściwości
Bangkirai jest drewnem niezwykle twardym, posiadającym pierwszą klasę twardości. Czyni to z niego idealny materiał nie tylko na tarasy drewniane, ale również do szerokiego wykorzystania w przemyśle. Drewno reaguje na rdzę, dlatego najważniejszą rzeczą jest przetwarzanie materiału wyłącznie ze stalą nierdzewną. Dotyczy to zarówno tarasów, gdzie Bangkirai jest przykręcane wyłącznie za pomocą tego typu śrub (np. typu SPAX-D), aż po przemysł ciężki, gdzie Bangkirai montuje się przykładowo w podkładach kolejowych czy kontenerach. Jeśli drewno będzie miało kontakt ze rdzą, na jego strukturze mogą pojawić się szpecące plamy.
Barwa drewna jest różna i może zależeć zarówno od miejsca, z którego pochodzi gotowa deska, jak i od sposobów przechowywania i transportu. Zazwyczaj jest to kolor brązowo-żółty, który zależnie od wspomnianego pochodzenia może być ciemniejszy lub jaśniejszy.
Naturalną rzeczą są również małe otworki, przypominające nieco dziury korników. Nie jest to jednak wada, a naturalna cecha tego egzotycznego drewna. Nie ma wpływu na jego właściwości, a w późniejszym czasie absolutnie nie zmienia struktury drewna.
Praca
Bangkirai nie posiada w swojej strukturze krzemionki, która mogłaby wpływać na tępienie piły do cięcia czy wierteł. Niezależnie od tego, należy używać wyłącznie dobrych narzędzi, praca z tym gatunkiem drewna określana bowiem jest jako „średnio trudna”. Ważna rzecz, w kontekście jego twardości, to przygotowanie małych otworów przed właściwym przykręceniem deski, dzięki czemu można uniknąć możliwych pęknięć.
Po położeniu tarasu drewno Bangkirai zazwyczaj jest jeszcze dodatkowo olejowane, choć nie jest to regułą. Ma to znaczenie wyłącznie, jeśli zależy nam na zachowaniu ciemnej barwy drewna. Nieolejowany Bangkirai, głównie pod wpływem wody, może szarzeć i przejawiać w swojej strukturze drobne przebarwienia.
Olejowanie zapobiega również tzw. patynowaniu, czyli pojawieniu się na drewnie delikatnej, srebrzystoszarej warstwy. Jest to zasługą promieni słonecznych, które „wyciągają” pigment z drewna. Pozostaje to jednak wyłącznie wizerunkowym aspektem, nie wpływającym w żadnym stopniu na długą żywotność drewna Bangkirai.
OpiniaZe względu na swoje właściwości Bangkirai jest świetnym materiałem budowlanym, idealnym do używania w postaci deski tarasowej. Zapewnia trwałość oraz ładny i oryginalny wygląd na długie lata. Głównym konkurentem, głównie ze względu na popularność idei proekologicznych, staje się dla niego deska kompozytowa, a więc połączenie właściwości drewna oraz nowoczesnej technologii. Już teraz w Europie z kompozytu wykonuje się zarówno ławki i meble ogrodowe, jak i przydomowe tarasy.
Jeśli jednak spojrzymy na drewno Bangkirai z punktu widzenia jego montażu i użyteczności, należy przyznać, że natura dała nam materiał praktycznie idealny.
źródło obrazka : aretlis.pl/RobertPlonka/http://www.tarasy-drewniane.net/
Historia
Naukowa nazwa Bangkirai to Shorea leavis, drzewo należy do dużego gatunku Shorea, skupiającego 15 róznych gatunków. Jego nazwa wzięta została od nazwiska Sir Johna Shoera, generalnego gubernatora Brytyjskiej Kompani Wschodnioindyjskiej, piastującego to stanowisko w latach 1793–1797. Brytyjczycy na kolonizowanych terenach posiadali szerokie uprawnienia handlowe, nadane im przez królową Elżbietę I. Jeden z aspektów handlu dotyczył również materiału budowlanego w postaci drewna egzotycznego, dlatego to właśnie Brytyjczykom zawdzięczamy dzisiejszą popularność drewna egzotycznego w budownictwie.
Drzewo Bangkirai, poza Indiami, rośnie również w Indonezji, Pakistanie, Malezji, na Tajwanie oraz Filipinach. W naturze osiąga spore rozmiary, odnotowano, że najwyższe drzewo z gatunku Shorea miało aż 88,3 metra wysokości. Standardowo Bangkirai, a więc Shorea leavis, osiąga wysokość ok. 50 metrów przy średnicy pnia często przekraczającej 120 cm.
Właściwości
Bangkirai jest drewnem niezwykle twardym, posiadającym pierwszą klasę twardości. Czyni to z niego idealny materiał nie tylko na tarasy drewniane, ale również do szerokiego wykorzystania w przemyśle. Drewno reaguje na rdzę, dlatego najważniejszą rzeczą jest przetwarzanie materiału wyłącznie ze stalą nierdzewną. Dotyczy to zarówno tarasów, gdzie Bangkirai jest przykręcane wyłącznie za pomocą tego typu śrub (np. typu SPAX-D), aż po przemysł ciężki, gdzie Bangkirai montuje się przykładowo w podkładach kolejowych czy kontenerach. Jeśli drewno będzie miało kontakt ze rdzą, na jego strukturze mogą pojawić się szpecące plamy.
Barwa drewna jest różna i może zależeć zarówno od miejsca, z którego pochodzi gotowa deska, jak i od sposobów przechowywania i transportu. Zazwyczaj jest to kolor brązowo-żółty, który zależnie od wspomnianego pochodzenia może być ciemniejszy lub jaśniejszy.
Naturalną rzeczą są również małe otworki, przypominające nieco dziury korników. Nie jest to jednak wada, a naturalna cecha tego egzotycznego drewna. Nie ma wpływu na jego właściwości, a w późniejszym czasie absolutnie nie zmienia struktury drewna.
Praca
Bangkirai nie posiada w swojej strukturze krzemionki, która mogłaby wpływać na tępienie piły do cięcia czy wierteł. Niezależnie od tego, należy używać wyłącznie dobrych narzędzi, praca z tym gatunkiem drewna określana bowiem jest jako „średnio trudna”. Ważna rzecz, w kontekście jego twardości, to przygotowanie małych otworów przed właściwym przykręceniem deski, dzięki czemu można uniknąć możliwych pęknięć.
Po położeniu tarasu drewno Bangkirai zazwyczaj jest jeszcze dodatkowo olejowane, choć nie jest to regułą. Ma to znaczenie wyłącznie, jeśli zależy nam na zachowaniu ciemnej barwy drewna. Nieolejowany Bangkirai, głównie pod wpływem wody, może szarzeć i przejawiać w swojej strukturze drobne przebarwienia.
Olejowanie zapobiega również tzw. patynowaniu, czyli pojawieniu się na drewnie delikatnej, srebrzystoszarej warstwy. Jest to zasługą promieni słonecznych, które „wyciągają” pigment z drewna. Pozostaje to jednak wyłącznie wizerunkowym aspektem, nie wpływającym w żadnym stopniu na długą żywotność drewna Bangkirai.
OpiniaZe względu na swoje właściwości Bangkirai jest świetnym materiałem budowlanym, idealnym do używania w postaci deski tarasowej. Zapewnia trwałość oraz ładny i oryginalny wygląd na długie lata. Głównym konkurentem, głównie ze względu na popularność idei proekologicznych, staje się dla niego deska kompozytowa, a więc połączenie właściwości drewna oraz nowoczesnej technologii. Już teraz w Europie z kompozytu wykonuje się zarówno ławki i meble ogrodowe, jak i przydomowe tarasy.
Jeśli jednak spojrzymy na drewno Bangkirai z punktu widzenia jego montażu i użyteczności, należy przyznać, że natura dała nam materiał praktycznie idealny.
źródło obrazka : aretlis.pl/RobertPlonka/http://www.tarasy-drewniane.net/
Zimowe ozdoby ogrodu
Projektując swój upragniony ogród działkowy, warto jest się postarać o to, aby znalazły się w nim kompozycje krzewów i bylin atrakcyjnych przez cały rok. Dzięki temu w ogrodzie nigdy nie będzie ponuro.
Jest sporo roślin, które o każdej porze roku mają w sobie coś atrakcyjnego. Z nadejściem wiosny pokrywają się wielokolorowymi kwiatami, latem połyskują na słońcu zielenią liści, które następnie przebarwiają się jesienią na czerwono i żółto, a później wydają jagody, wiszące na ich gałązkach często aż do wczesnej zimy.
Pięknym akcentem ogrodu mogą zostać też zimozielone rododendrony, mahonie, berberysy oraz niektóre trzmieliny. Kolorowym elementem zimowego ogrodu mogą stać się również pędy niektórych drzew, np. derenia, którego pędy wybarwiają się na czerwono. Ta cecha występuje u derenia białego, który otrzymał taką nazwę od koloru owoców. Roślina ta rośnie szybko, osiągając do 3 m wysokości, toleruje wszystkie gleby i niestraszne jej zanieczyszczenia powietrza. W zimowych miesiącach rośliny zdobią też owoce — rokitnika, dzikiej róży czy jarzębu, pozostające na gałęziach aż do wiosny. Ze wszystkich wymienionych roślin ozdobnych zimą, możemy przygotować domowymi sposobami ozdoby bożonarodzeniowe, które z kolei będą upiększać nasze mieszkania podczas Świąt Bożego Narodzenia. Taka świąteczna dekoracja pozwoli nam oderwać się od stereotypowych ozdób świątecznych, kupowanych w kwiaciarniach, takich jak np. poinsecja, określana też jako Gwiazda Betlejemska.
Warto mieć w ogrodzie ostrokrzewy, np. ostrokrzew Meservy — uważany za jedną z najpiękniejszych zimowych roślin ozdobnych. Ten zimozielony krzew liściasty dorasta do 1,5 m, liście ma skórzaste z kolcami na brzegach, błyszczące, ciemnozielone, z niebieskawym połyskiem zimą. Kwitnie w maju na biało lub różowo, wkrótce potem na krzewie pojawiają się piękne, jaskrawoczerwone kuleczki owoców, które pozostają na gałęziach do wiosny. Jest wytrzymały na mróz i doskonale znosi cięcie, a ze ściętych gałązek można zrobić urocze ozdoby bożonarodzeniowe.
Nie zapominając o barwach, pomyślmy o kształtach i posadźmy w ogrodzie kilka gatunków roślin o ciekawym pokroju. Mogą to być gatunki drzew liściastych, np. szczepionych na pniu trzmielin czy wierzb, ale także iglaki kuliste, płożące czy kolumnowe. Do drzew iglastych, które warto mieć w ogrodzie, można zaliczyć jodłę kaukaską, która dopiero po 30 latach osiąga 10 m wysokości. Ma kształtną koronę, gęsto ułożone gałęzie oraz ciemnozielone i błyszczące igły. Rośnie wolno, więc nadaje się nawet do małych ogrodów. Jodłę warto posadzić przed domem jako ogrodową choinkę, a w czasie świąt Bożego Narodzenia, można powiesić na niej ozdoby bożonarodzeniowe, a nawet światełka, które wieczorem wskażą drogę do naszego domu.
źródło tekst :artelis.pl/Rafał Okułowicz/
Jest sporo roślin, które o każdej porze roku mają w sobie coś atrakcyjnego. Z nadejściem wiosny pokrywają się wielokolorowymi kwiatami, latem połyskują na słońcu zielenią liści, które następnie przebarwiają się jesienią na czerwono i żółto, a później wydają jagody, wiszące na ich gałązkach często aż do wczesnej zimy.
Pięknym akcentem ogrodu mogą zostać też zimozielone rododendrony, mahonie, berberysy oraz niektóre trzmieliny. Kolorowym elementem zimowego ogrodu mogą stać się również pędy niektórych drzew, np. derenia, którego pędy wybarwiają się na czerwono. Ta cecha występuje u derenia białego, który otrzymał taką nazwę od koloru owoców. Roślina ta rośnie szybko, osiągając do 3 m wysokości, toleruje wszystkie gleby i niestraszne jej zanieczyszczenia powietrza. W zimowych miesiącach rośliny zdobią też owoce — rokitnika, dzikiej róży czy jarzębu, pozostające na gałęziach aż do wiosny. Ze wszystkich wymienionych roślin ozdobnych zimą, możemy przygotować domowymi sposobami ozdoby bożonarodzeniowe, które z kolei będą upiększać nasze mieszkania podczas Świąt Bożego Narodzenia. Taka świąteczna dekoracja pozwoli nam oderwać się od stereotypowych ozdób świątecznych, kupowanych w kwiaciarniach, takich jak np. poinsecja, określana też jako Gwiazda Betlejemska.
Warto mieć w ogrodzie ostrokrzewy, np. ostrokrzew Meservy — uważany za jedną z najpiękniejszych zimowych roślin ozdobnych. Ten zimozielony krzew liściasty dorasta do 1,5 m, liście ma skórzaste z kolcami na brzegach, błyszczące, ciemnozielone, z niebieskawym połyskiem zimą. Kwitnie w maju na biało lub różowo, wkrótce potem na krzewie pojawiają się piękne, jaskrawoczerwone kuleczki owoców, które pozostają na gałęziach do wiosny. Jest wytrzymały na mróz i doskonale znosi cięcie, a ze ściętych gałązek można zrobić urocze ozdoby bożonarodzeniowe.
Nie zapominając o barwach, pomyślmy o kształtach i posadźmy w ogrodzie kilka gatunków roślin o ciekawym pokroju. Mogą to być gatunki drzew liściastych, np. szczepionych na pniu trzmielin czy wierzb, ale także iglaki kuliste, płożące czy kolumnowe. Do drzew iglastych, które warto mieć w ogrodzie, można zaliczyć jodłę kaukaską, która dopiero po 30 latach osiąga 10 m wysokości. Ma kształtną koronę, gęsto ułożone gałęzie oraz ciemnozielone i błyszczące igły. Rośnie wolno, więc nadaje się nawet do małych ogrodów. Jodłę warto posadzić przed domem jako ogrodową choinkę, a w czasie świąt Bożego Narodzenia, można powiesić na niej ozdoby bożonarodzeniowe, a nawet światełka, które wieczorem wskażą drogę do naszego domu.
źródło tekst :artelis.pl/Rafał Okułowicz/
Przegląd najbardziej funkcjonalnych stołów ogrodowych
Niemal każda aranżacja ogrodowa wyposażona jest w stoły i krzesła ogrodowe. Podczas ich wyboru warto brać pod uwagę wiele aspektów, a przede wszystkim zwracać uwagę na walory użytkowe.
Funkcjonalne stoły ogrodowe mogą bardzo dobrze sprawdzać się nawet w niewielkich ogrodach oraz na tarasach. Przeważnie owe elementy wyposażenia ogrodu wykonane są z drewna, plastiku bądź metalu. Najbardziej funkcjonalne są stoły ogrodowe wykonane z drewna teakowego oraz z dębu. Produkty te cechują się dużą odpornością, stabilnością oraz łatwością użytkowania i utrzymania w czystości. Dużą zaletą drewna jest fakt, że pasuje do każdego stylu aranżacyjnego, a zatem stoły z niego wykonane można umieszczać zarówno w aranżacjach tradycyjnych, jak i w ogrodach nowoczesnych. W niewielkich ogrodach warto usytuować drobne, drewniane stoliki kawowe, które dobrze komponują się wraz z niewielkimi krzesłami. Z kolei w większych aranżacjach bardzo funkcjonalne będą duże, drewniane stoły ogrodowe z funkcją składania. Ich największą zaletą jest fakt, że przy rozłożonym stole biesiadnym może zmieścić się nawet kilkanascie osób.
Kolejną grupą funkcjonalnych produktów są stoły wykonane z metalu. Ich dużą zaletą jest wysoka żywotność oraz bardzo duża stabilność. Przeważnie stoły wykonane z metalu umieszcza się w jednym miejscu na cały sezon bądź nawet na stałe. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, bowiem produkty te są bardzo stabilne i bezpieczne dla każdego użytkownika. Ponadto metal jest odporny na uszkodzenia mechaniczne, działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych oraz na zarysowania, dzięki czemu metalowe stoły ogrodowe wyglądają bardzo efektownie przez wiele lat.
Z kolei stoły ogrodowe wykonane z plastiku są łatwe w przenoszeniu oraz w utrzymaniu w czystości. Nowoczesne stoły wykonuje się z nowoczesnego plastiku, który jest trwalszy i bardziej estetyczny. Niestety, plastikowe stoły nie posiadają możliwości naprawy, a ich powierzchnia szybko się rysuje. Owe wady w znaczącym stopniu zmniejszają funkcjonalność stołów wykonanych z plastiku.
źródło tekst : artelis.pl/dziqa85/http://asos.pl/
Funkcjonalne stoły ogrodowe mogą bardzo dobrze sprawdzać się nawet w niewielkich ogrodach oraz na tarasach. Przeważnie owe elementy wyposażenia ogrodu wykonane są z drewna, plastiku bądź metalu. Najbardziej funkcjonalne są stoły ogrodowe wykonane z drewna teakowego oraz z dębu. Produkty te cechują się dużą odpornością, stabilnością oraz łatwością użytkowania i utrzymania w czystości. Dużą zaletą drewna jest fakt, że pasuje do każdego stylu aranżacyjnego, a zatem stoły z niego wykonane można umieszczać zarówno w aranżacjach tradycyjnych, jak i w ogrodach nowoczesnych. W niewielkich ogrodach warto usytuować drobne, drewniane stoliki kawowe, które dobrze komponują się wraz z niewielkimi krzesłami. Z kolei w większych aranżacjach bardzo funkcjonalne będą duże, drewniane stoły ogrodowe z funkcją składania. Ich największą zaletą jest fakt, że przy rozłożonym stole biesiadnym może zmieścić się nawet kilkanascie osób.
Kolejną grupą funkcjonalnych produktów są stoły wykonane z metalu. Ich dużą zaletą jest wysoka żywotność oraz bardzo duża stabilność. Przeważnie stoły wykonane z metalu umieszcza się w jednym miejscu na cały sezon bądź nawet na stałe. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, bowiem produkty te są bardzo stabilne i bezpieczne dla każdego użytkownika. Ponadto metal jest odporny na uszkodzenia mechaniczne, działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych oraz na zarysowania, dzięki czemu metalowe stoły ogrodowe wyglądają bardzo efektownie przez wiele lat.
Z kolei stoły ogrodowe wykonane z plastiku są łatwe w przenoszeniu oraz w utrzymaniu w czystości. Nowoczesne stoły wykonuje się z nowoczesnego plastiku, który jest trwalszy i bardziej estetyczny. Niestety, plastikowe stoły nie posiadają możliwości naprawy, a ich powierzchnia szybko się rysuje. Owe wady w znaczącym stopniu zmniejszają funkcjonalność stołów wykonanych z plastiku.
źródło tekst : artelis.pl/dziqa85/http://asos.pl/
Nagły atak zimny w ogrodzie - odśnieżarki
Zima zaskakuje i to nie tylko drogowców. Jak pokazało ostatnich kilka dni – opady śniegu to co roku ogromna niespodzianka. Unieruchomione pociągi, pozrywane linie energetyczne, liczne stłuczki na drogach. Tak co roku wygląda pierwszy atak zimy.
W mediach oczywiście wrzawa, ludzie narzekają, ale gdyby spojrzeć na sprawę obiektywnie, to trudno przecież wygrać z naturą. Burze śnieżne czy niemal blizzardy to zjawiska, które paraliżują w wielu miejscach na świecie. Nie jest to tylko polska przypadłość. Kraje, które ze śniegiem nie mają wiele do czynienia, są zupełnie paraliżowane – Wielka Brytania, Francja, Włochy itd. Tutaj również zdarzają się intensywne opady śniegu i wtedy kraje te zamierają. Co więcej, nawet Stany Zjednoczone, które przecież niejedno widziały, również zatrzymują się, kiedy pada większy śnieg. Chociaż tutaj opady nieraz mogą sięgnąć nawet kilkudziesięciu centymetrów w ciągu dnia.
Chociaż w Polsce zimy, kiedy zbierało nam się za oknem po metr śniegu, raczej należą już do historii, to my też mamy spore problemy z intensywnymi opadami. Wystarczy tylko wspomnieć odcięte od świata w zeszłym roku górskie miejscowości, m.in. Milówkę, właśnie ze względu na potężne opady śniegu. Nie lepiej jest wcale na nizinach. Dwa lata temu, kiedy w ciągu dwóch grudniowych dni spadło kilkadziesiąt centymetrów śniegu w Warszawie, korki ciągnęły się kilometrami, a samochody pokonywały krótkie 5-6 kilometrowe dystanse w ciągu 5-6 godzin!
W takich okolicznościach nie dziwi więc zaskoczenie drogowców. Polacy o swoje gospodarstwa dbają dużo lepiej. Chyba każdy posiada jedną czy dwie łopaty, aby odśnieżyć dojście do domu czy chodnik przed posesją. Warto jednak zastanowić się nad efektywnością łopaty. Wiele firm oferuje nowoczesny sprzęt, który sprawdzi się na większych posesjach czy w przypadku właścicieli niewielki parkingów pod gołym niebem. Odśnieżarki, bo o nich tutaj mowa, z pewnością ułatwią życie. Kilkadziesiąt metrów kwadratowych podjazdu do garażu, chodnik do drzwi, chodnik przed posesją. Przy dużych opadach to syzyfowa i wielogodzinna praca.
Odśnieżarki można kupić w sklepach ogrodniczych. Ich ceny wahają się w przedziale 4-9 tys. zł. Nie jest to mało, ale to inwestycja na lata. Warto przemyśleć, zanim przyjdzie większy śnieg.
źródło tekst : artelis.pl/Michał Peltner/http://www.ibopl.pl/shop-odsniezarki-snapper/1/292/
W mediach oczywiście wrzawa, ludzie narzekają, ale gdyby spojrzeć na sprawę obiektywnie, to trudno przecież wygrać z naturą. Burze śnieżne czy niemal blizzardy to zjawiska, które paraliżują w wielu miejscach na świecie. Nie jest to tylko polska przypadłość. Kraje, które ze śniegiem nie mają wiele do czynienia, są zupełnie paraliżowane – Wielka Brytania, Francja, Włochy itd. Tutaj również zdarzają się intensywne opady śniegu i wtedy kraje te zamierają. Co więcej, nawet Stany Zjednoczone, które przecież niejedno widziały, również zatrzymują się, kiedy pada większy śnieg. Chociaż tutaj opady nieraz mogą sięgnąć nawet kilkudziesięciu centymetrów w ciągu dnia.
Chociaż w Polsce zimy, kiedy zbierało nam się za oknem po metr śniegu, raczej należą już do historii, to my też mamy spore problemy z intensywnymi opadami. Wystarczy tylko wspomnieć odcięte od świata w zeszłym roku górskie miejscowości, m.in. Milówkę, właśnie ze względu na potężne opady śniegu. Nie lepiej jest wcale na nizinach. Dwa lata temu, kiedy w ciągu dwóch grudniowych dni spadło kilkadziesiąt centymetrów śniegu w Warszawie, korki ciągnęły się kilometrami, a samochody pokonywały krótkie 5-6 kilometrowe dystanse w ciągu 5-6 godzin!
W takich okolicznościach nie dziwi więc zaskoczenie drogowców. Polacy o swoje gospodarstwa dbają dużo lepiej. Chyba każdy posiada jedną czy dwie łopaty, aby odśnieżyć dojście do domu czy chodnik przed posesją. Warto jednak zastanowić się nad efektywnością łopaty. Wiele firm oferuje nowoczesny sprzęt, który sprawdzi się na większych posesjach czy w przypadku właścicieli niewielki parkingów pod gołym niebem. Odśnieżarki, bo o nich tutaj mowa, z pewnością ułatwią życie. Kilkadziesiąt metrów kwadratowych podjazdu do garażu, chodnik do drzwi, chodnik przed posesją. Przy dużych opadach to syzyfowa i wielogodzinna praca.
Odśnieżarki można kupić w sklepach ogrodniczych. Ich ceny wahają się w przedziale 4-9 tys. zł. Nie jest to mało, ale to inwestycja na lata. Warto przemyśleć, zanim przyjdzie większy śnieg.
źródło tekst : artelis.pl/Michał Peltner/http://www.ibopl.pl/shop-odsniezarki-snapper/1/292/
Jesienno-zimowa pielęgnacja krzewów - narzedzia ogrodowe.
Choć już spadł pierwszy śnieg, to można przypuszczać, że w listopadzie wróci jeszcze jesień. Wszyscy ci, którzy nie zdążyli zabrać się za przycinanie krzewów, drzewek i żywopłotów, na pewno będą mieli jeszcze okazję, aby się tym zająć.
Każdy, kto oglądał „Edwarda Nożycorękiego”, wie, jakie cuda można „wyrzeźbić” w ogrodzie, posiadając pewien zmysł artystyczny oraz dobre nożyce i sekator. Oczywiście, nie można przesadzać, bo wyjdzie nam lunapark czy kolorowe jarmarki.
Nawet, jeśli nie chcemy do swojego ogrodu wprowadzać żadnych bajkowych postaci czy tworzyć małego, zielonego zoo, to i tak będziemy musieli zadbać o rośliny. Zanim jednak zabierzemy się za cięcie, warto sprawdzić, co kiedy można przycinać, aby nie narobić szkód w ogrodzie. W sezonie jesienno-zimowym również można zadbać o wybrane gatunki drzew i krzewów. Należy jednak pamiętać, aby pracować w dni słoneczne, suche i cieplejsze.
W październiku przycina się krzewy róż, porzeczki, maliny i jeżyny, a więc krzewy owocowe. Październik jest właściwie ostatnim miesiącem dla większych cięć. W listopadzie nadal można przycinać niektóre powojniki. Listopad to często początek zimy, więc w tym miesiącu właściwie powinny kończyć się przycinania i powinno zacząć się zabezpieczać drzewa przed głodnymi zimą zwierzętami. Ostatnie zimy to jednak często wysokie temperatury i odwilże, co daje możliwość zadbania o drzewa owocowe. Cięcia pielęgnacyjne można wykonać na gruszach, jabłoniach i śliwach.
Narzędzia niezbędne do przycinania krzewów, żywopłotów i drzewek
Do pielęgnacji krzewów na pewno przyda się kilka narzędzi – głównie narzędzi ręcznych. Dla krzewów oraz młodszych drzew przydadzą się sekatory. Dostępne są również sekatory na długich wysięgnikach, dzięki którym często możemy uniknąć wspinania się po drabinie.
Dla żywopłotów konieczne będą nożyce do żywopłotów, które sprawdzą się dużo lepiej niż sekatory. Te ostatnie posłużą raczej do usuwania pojedynczych gałęzi niż formowania kształtów z licznych pędów bujnych żywopłotów. Nieco większe drzewka potrzebować będą pił i piłek do gałęzi.
Dla osób, które chcą uniknąć zbędnego wysiłku, można polecić sekatory mechaniczne, które działają jak piły. Wystarczy odpalić, „przejechać się” i gotowe. Te będą przydatne szczególnie w ogrodach, w których występują nie pojedyncze krzewy, a długie rzędy żywopłotów. Jeśli chcemy utrzymać je w porządku, trzeba nimi zajmować się co najmniej co kilka tygodni, a to może być już trochę pracy.
Oprócz drzew i krzewów, trzeba pamiętać o kwiatach, ziołach, pnączach. Do pielęgnacji tych roślin mogą przydać się nożyce – dużo lższejsze i poręczniejsze.
Tyle na wstępie. Następny artykuł o sposobach przycinania. Zapraszam!
źródło tekst: artelis.pl/Michał Peltner/http://www.ibopl.pl/shop-fiskars-narzedzia-ogrodnicze/1/2400/
Każdy, kto oglądał „Edwarda Nożycorękiego”, wie, jakie cuda można „wyrzeźbić” w ogrodzie, posiadając pewien zmysł artystyczny oraz dobre nożyce i sekator. Oczywiście, nie można przesadzać, bo wyjdzie nam lunapark czy kolorowe jarmarki.
Nawet, jeśli nie chcemy do swojego ogrodu wprowadzać żadnych bajkowych postaci czy tworzyć małego, zielonego zoo, to i tak będziemy musieli zadbać o rośliny. Zanim jednak zabierzemy się za cięcie, warto sprawdzić, co kiedy można przycinać, aby nie narobić szkód w ogrodzie. W sezonie jesienno-zimowym również można zadbać o wybrane gatunki drzew i krzewów. Należy jednak pamiętać, aby pracować w dni słoneczne, suche i cieplejsze.
W październiku przycina się krzewy róż, porzeczki, maliny i jeżyny, a więc krzewy owocowe. Październik jest właściwie ostatnim miesiącem dla większych cięć. W listopadzie nadal można przycinać niektóre powojniki. Listopad to często początek zimy, więc w tym miesiącu właściwie powinny kończyć się przycinania i powinno zacząć się zabezpieczać drzewa przed głodnymi zimą zwierzętami. Ostatnie zimy to jednak często wysokie temperatury i odwilże, co daje możliwość zadbania o drzewa owocowe. Cięcia pielęgnacyjne można wykonać na gruszach, jabłoniach i śliwach.
Narzędzia niezbędne do przycinania krzewów, żywopłotów i drzewek
Do pielęgnacji krzewów na pewno przyda się kilka narzędzi – głównie narzędzi ręcznych. Dla krzewów oraz młodszych drzew przydadzą się sekatory. Dostępne są również sekatory na długich wysięgnikach, dzięki którym często możemy uniknąć wspinania się po drabinie.
Dla żywopłotów konieczne będą nożyce do żywopłotów, które sprawdzą się dużo lepiej niż sekatory. Te ostatnie posłużą raczej do usuwania pojedynczych gałęzi niż formowania kształtów z licznych pędów bujnych żywopłotów. Nieco większe drzewka potrzebować będą pił i piłek do gałęzi.
Dla osób, które chcą uniknąć zbędnego wysiłku, można polecić sekatory mechaniczne, które działają jak piły. Wystarczy odpalić, „przejechać się” i gotowe. Te będą przydatne szczególnie w ogrodach, w których występują nie pojedyncze krzewy, a długie rzędy żywopłotów. Jeśli chcemy utrzymać je w porządku, trzeba nimi zajmować się co najmniej co kilka tygodni, a to może być już trochę pracy.
Oprócz drzew i krzewów, trzeba pamiętać o kwiatach, ziołach, pnączach. Do pielęgnacji tych roślin mogą przydać się nożyce – dużo lższejsze i poręczniejsze.
Tyle na wstępie. Następny artykuł o sposobach przycinania. Zapraszam!
źródło tekst: artelis.pl/Michał Peltner/http://www.ibopl.pl/shop-fiskars-narzedzia-ogrodnicze/1/2400/
Subskrybuj:
Posty (Atom)